Büyümedik büyümedik derken…büyüdük iste be güzeller…
simdi dagilma zamani degil mi? dagilmak mi gerekir ama? Hayatlar secildi mi simdi? Ama hayatlarda bizde variz degil mi? yoksa kayiplara mi düsüyoruz büyüdükce? Yoksa…yoksa her sey tepsi, yüzük, esik, besik mi?

Yoksa bu yüzümdekiler ilk olgunluk izlerim mi? peki bu yorgunluk? Yoksa..yoksa ablalarin bize dedigi sözleri, o hic sevmedigimiz „siz gecin bakayim suraya“ sözler…yoksa onlar bizim agzimizdan mi cikti simdi? Yok canim, biz demis olamayiz…biz…biz büyüdük mü yoksa?

Dünyanin bir ucuna gitmeler..giderken bogazi dügümleyen sancilar…yoksa o gittigin yere, yalniz mi gittin? Peki ya biz? Biz napiyoruz güzeller? Biz ne olduk? Biz…biz büyüdük mü yoksa?

Güzeller…tebessümle büyüyelim o halde…hem aglayalim..ama asla birdaha olmayacak demeyelim..cünkü yeri gelecek, yine kücülecegiz…

Biz..biz büyüdük mü yoksa?