15 Şubat 2009 Pazar

el.

bazen tokat yersin hic ummadigin bir elden.

el ise hic farkinda degildir, izini yanagina yerlestiginden.

el ise farkinda degildir, yere yigilacak kadar siddetli tokatladigina.

dokunursun o ize ve bütün renkler birbirine karisir.

yigili kalirsin, sirtini yere yaslarsin hatta ve bakarsin gökyüzü olmayan gökyüzüne.

ve gökyüzü üzerine dogru gelir, alir seni icine, kaybolursun yere inmis olan gökyüzünde.

renkler..renkler o kadar birbirine karismistir ki, aralarinda fark bile göremezsin.

renklerle birlikte sende yanagindaki izle, elin siddetiyle o kadar birbirine karismissindir ki, ne kendini ne de baska bir seyi göremez olursun.

el ise hic bir seyin farkinda degildir.

ve sen..sen yigili kalan sen…

o kadar salaksin ki, o el sana seni kaldirmak icin uzandiginda tekrar tutarsin…

1 yorum:

Sibel dedi ki...

karmakarışık bir ruhun betimlemesi...içteki çırpınışın,gelgitlerin ve ca çekişmelerinin bir örneği...