duygu

Bunaldim…

Kendimden, benligimden, vücudumdan..

Arinmam lazim tüm duygulardan, tüm seslerden, tüm gürültüden, tüm konusmalardan, tüm seslerden arinmam lazim.

Kendimden arinmam lazim…kendimden..duygudan

Yalnizlik..care yalnizlik…bir arinma dönemi, bir uyanma dönemi.

Yeniden dogmak. Tekrar sularda uyanmak ve nefesi yeniden hayattan almak. Nefes al…icine cek…özledim bunu. Tikali burnum, bogazim, cigerlerim, beynim. Oksijen ver Duygu…ver hayat.

Gri renginden hoslanmazsin sen. Renk körü olsan da seversin renkleri. Civil civil olmalarini. Hic adlandiramasan da onlari, seversin, cünkü hayattir onlar, oksijendir. Balonlarin da patladi, nerde kaldi nefes?

Icinde binbir tini varken, binbir ses yayilmak istersen, binbir renk görünür olmak isterken, griye buluyorsun fircani ve üzerlerini boyuyorsun. Tini, ses gürültü ve patirtiya dönüsüyor. Oysa..oysa ne güzel melodiler olacaklardi, her yerinde yayilacaklardi. Izin ver. Izin ver yayilsin tüm vücudunda o sesler, tüm bedenini sarsin renkler…yasama geri dön. Yasamaya devam et.

Bagir istersen. Bagir ki gürültüler, patirtilar cikabilsin icinden. Kurtul onlardan. Ne cok sesli olmasini istersin sen ne cok sessiz. Sadece güzel melodilerle yasayabilirsin sen. Siddetli olabilirler, veya sakin ama melodi olsun yeterki.

Duygu…Duygu olmanin zorlugunu yasiyorsun belki suan. Belki duygulardan arinmalisin biraz da. Cünkü onlar hic gitmese bile, bazilarindan kurtulabilirsin. Mesela su, onu düsündügünde akan göz yasindan kurtulabilirsin. Cünkü icten ice biliyorsun ki onun gözünden düsmez böyle bir damla. O damlalari sevmez ki. O yenilmez ki hic bir seye. Duyguya bile yenilmez. Duygularina bile. Oysa sever Duyguyu..yada öyle sanar..yada öyle der. Ama akmaz iste bir damla, cünkü o farkli isler. Mantik.

Belki sende duygulardan arinip, mantik edinmelisin. Ama söyle cuvallar dolusu olsun ki, icindeki cigliklar azalsin. Damlalar hic akmasin. Olmaz mi Duygu?

Tamam tamam…biliyorum onlar akar hep…cünkü yoksa Duygu olmazsin…

Duygu…