duygu

..sonra bakarsin bakabilecegin her yere umutla...hani aramiyorsun sormuyorsun ya güya..ama ararsin ki onu arayabilecegin her yerde, o bilse de bilmese de. ve yine o sarki calar, sana yardim eden tek sarki..bazen..bazen kendi gölgene basar...akar akabilecek kadar yas ama kücük bir el kadar umut tasirsin icinde...seni düsünecegine dair bir umut..ya düsünmüyorsa..bosver ögrenmeyeceksin ki simdilik. umut iste.
kötü olan, onun olabilecegi her yeri zihnindeki resimlerle doldurabiliyorsun, cünkü sende gördün oralari. kötü olan, o senin hayalini oldugun yerde kuramasa da, sen onun hayalini onun oldugu yerde kurabilirsin..ve kuruyorsun suan duygu. duygu...oysa duygusuzsun ki suan..oysa yastan baska bir duygu ki suan sende. soguksun..belki buz...ayaz hatta..cünkü hala sicak görünüyorsun ki duygu..ama ayazsin iste..sadece öyle görünüyorsun...yoksa o el..o el mi senin sicakligin..ve o sicakligin ayaz olmaktan cikabilir mi? bahara dönüsebilir misin?
duygu...böyle baslamadi mi her sey..nefretle baslamadi mi her sey..simdi yine ayni yere mi döndük, yoksa yeniden baslayabilmek icin mi yapiyoruz bunu.
ne diyeyim sana duygu..anlamadim ki seni hic...pirincsiz pilav yapmaktasin suan be duygu...napiyorsun sen?
ama pirinc...pirinc kendi cikmali dimi...satin alamazsin sonucta onu.
ve pirinc buna niyetli degil ki..belki baskasinin pilavi olmaya hazir..belki baskasi yapacak pilav ve bana degil de baskasina daha cok lazim olacak o. lazim demesek...pisirilmeye, doymaya layik desek...doymamalisin sen belki hea duygu?
hayat sana carpa carpa gidiyor mübarek...niye böyle yapiyorsun duygu? neden hooop noluyor demiyorsun. neden carpmasina izin veriyorsun hayatin? darbe aliyorsun, görmüyor musun morluklari, yaralari bereleri?
duygu...duygu olmuyor böyle...duygu bu degil ki...carptirmaz ki...gerci o da carpmaz ama en azindan sorar, hooop noluyoruz der.
ama duygu duygusuz kalirsa, kayitsiz kalirsa duygu olmaktan cikar duygu.

ve kurtarici sarkina sarilirsin yine gecenin bir yarisi dimi? sana nefes verecekmis gibi sariliyorsun ona suan...





hatirliyor musun kim oldugumu, hala hissedebiliyor musun..ne zamandir? farkinda misin yoklugumun..arasan bulur musun kayboldugun yerleri?

gündüzün gectigini fark etmedim bile, anilar sinemasindan bir bilet almissin bu gece... ömrün küsmekle pismanlikla gecip gidiyor...hala ayni soruyu soruyorsun kendine...

bazen kendi gölgene basar, sendelersin issiz sokaklarda. bir karayel eser üsütür yalnizligini yüzüne vurur. cikar gelir pismanliklar en zayif aninda, bogazinda yillanir bir dügüm, umurunda mi zamanin senin küskünlügün? bazen....

icin öyle sikilir, kimse bilmez neyin var, sen bile. olup bitenleri seyredersin öylece. yalnizsindir kalabaliklar icinde, kim daha iyi bilir ki..bir ses vardir, cözer her seyi.. yasaktir duyamazsin..


ve bu sarki nicedir, seni kurtariyor..veya sana öyle bir his veriyor...peki simdi..simdi iyi misin? hayir duygu...duygularini cikar...bagir, cagir, agla, haykir ama susma..soguklasma..cünkü duygu..bu sen degilsin...sen susunca duygu olmazsin...duygu susar miymis hic? oysa üzüntü de duygu dimi?

haklisin. özledin sen...özledin
...sonra sarilacaksin yorganina, bu sarkiya sarildigin gibi..nefes verecek sana yorgan...yada sadece sicaklik...sadece güvende hissedeceksin kendini..cocuklar da hep annelerine kosar ya tehlike aninda..sende ya yorgana ya sarkiya kosuyorsun...sonra da sunu söylüyor bir ses sana...

iyi geceler bebish...

kim mi diyor bunu? o el kadar ümidin nereden cikiyorsa, o diyor sana bunu.