mucize...dügme

hep isaretlere, mucizelere dikkat ederim de...
bu kadar karmasikken beynim, toparladigim karalamalarimin, kagitlarimin, dosyaya koydugum onlarin aksine, beynim darmaduman...
gözlerim kücücük kaldi, öfkemi, aci biberleri damlalara dökmekten.
düsündüm...cok düsündüm kagitlari dosyalara gecirirken...kitapligimi aralarken...
buz gibi olmamasi icin kalbim, üsümesin diye sicacik caylar ictim ama akip gittikten sonra yine üsüyecek...tüm odam düzenlendi simdi, her yer okadar toplu ki...benim aksime

ve toplarken etrafimi, mucizemi buldum...muzicem bir dügmeden ibaretti ama pes etme dedi bana..onu bulduguma sevinirken "saka yapiyorsun" dercesine bir tebessüm bellirdi yüzümde bu aksam ilk kez. ve elime aldigimda pes etme cici dedi dügme...aldim elime...aldim aldim...baktim baktim...ve "saka gibisin cici" dedim...