kücükken daha bir heyecanli gecerdi bayramlar..simdi neden bilinmez ayni heyecanla uyaniyorum belki, yine sabahlari ev tertemiz oluyor, yine en güzel giysilerimi giyiyorum...ama iste neden bilinmez ayni tadi vermiyor. kücükken, eski evimizde, gayenin bize cok yakin oldugu evimizde, sabahlari gayeyi beklerdim ben...gelirdi sonra ve kapi kapi gezerdik teyzeleri amcalari. ne kadar büyüdünüz siz falan gibi laflar duyardik her sene ama yinede bir sevinc olurdu icimizde. sonraki seneler liste bile yapardik, dolasmamizi bir sisteme sigdirmistik:D bazen sevmedigimiz sekerler, bazense cok sevdigimiz sekerler verirlerdi bize. ve bütün büyükler tanirdi bizi, beklerlerdi de her bayramda. ama sonra gün geldi her sey degismeye basladi. her uyandigimda namaz kilarak gördügüm anneannem de daha az gelmeye basladi almanya'ya. ve onun gelisinin azalmasiyla daha az toplanir olduk milletle..o cok sevdigim kalabalik ev oturmalari azalir oldu. kizma birader de üc tas da oynamaz olduk artik... daha sonra...evet daha sonra tainsdik o evden. belki güzeldi, yeni evimiz olacakti cok daha g+zel, cok daha bakimli ve sakin bir yerde. ama sanki o evden ciktik cikali cok sey degisti. simsicak bir ortamdan ciktik sanki.. simdiyse bayram sabahi kalktigimda ev temiz oluyor ama o temizligin nasil yapildigini, kimin yaptigini biliyorum ve daha bir anliyorum bunun önemini. ve hazirlanan tatlilar ve böreklerin gece bir saat uyumadan yapildigini da biliyorum....gittikce artiyor iste degerler...annemin degeri, ailemin degeri. ama özlüyorum..cok özlüyorum o diger bayram sabahlarini da. herkesin daha bir birlik oldugu günleri. simdi nerde mahallede gecen dizi/film görsem icim gidiyor, cünkü hayat o. kendini baskalarindan soyutlamak degildir, ki soyutladik demiyorum. ama zaman degismis, öyle diyor herkes. herkes kendi derdine düsmüs, kimsenin kimseye vakti yok. eskiden komsumuz olan, büyüdügüm insanlar artik arkasini dönüp, tanimaz oldu. kucaklarinda büyüdügüm insanlar artik sarilmaz oldu. ve kokular bile degisti....tatlimsi bir koku yok artik bayram günlerinde... bayram...simdi beklemekle geciyor...misafir gelsin de evimiz dolsun diyerek...ve sonra herkes gittikten sonra ancak el öpmeye cikmakla geciyor...ve o anlari seviyorum. o anlar gelsin diye bekliyorum, cünkü her ne kadar eskisi gibi olmasa da, büyükleri ziyaret etmek ayni. belki her sey zamandan dolayi degisti. ama bana göre her sey anneannemin gelislerin azalmasiyla degismeye baslamisti bile...azaldi....azaldi..azaldi....ve maalesef artik hic gelemeyecek. anneannecigim, her neredeysen simdi, bayramin mübarek olsun. seni cok özledim. hepinize iyi bayramlar ve her seye ragmen havada tatlimsi bir koku diliyorum...